Θέμα: Η αρετή της οικονομίας.

Η οικονομία είναι μια αρετή. Υπάρχουν πολλές αρετές. Μερικές απο αυτές είναι η καλότητα, η καλοσύνη, η αγάπη, η ταπίνοση, η υπομονή, η υπακουή, η συγκράτεια, η φιλοσπλαχνία, η πρασότητα και πολλές άλλες, που μου τις λέει η μαμά μου όταν διαβάζει ένα μαύρο χοντρό βιβλίο με κάτι χρυσά γράμματα. Εγώ ξέρω και μια κυρία που τη λένε Αρετή. Ο μπαμπάς μου λέει γι’αυτήν ότι «τζαμπα το όνομα», αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Οι αρετές είναι καλά πράγματα να τα έχεις, και εγώ προσπαθώ να έχω πολλές αρετές. Αμα καμμιά φορά δεν έχω αρετές, η μαμά μου μού λέει ότι σταυρώνω το Χριστούλη και πάλι δεν καταλαβαίνω.

Η οικονομία είναι πολύ σπουδαία. Ο λαός λέει «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι». Δεν ξέρω όμως γιατί θέλουν να γεμίζουν σακούλες με φασόλια. Επίσης λέει και «σταλαματιά – σταλαματιά γεμίζει η στάμνα η πλατειά». Η μαμά μου λέει ότι η οικονομία είναι πολύ σημαντική αρετή και ότι πρέπει όλοι μας να κάνουμε οικονομία. Α, ξέχασα να πώ ότι μερικές αρετές τις «κάνουμε» και μερικές τις «έχουμε». Π.χ. «κάνω οικονομία», «κάνω υπομονή», αλλά «έχω ταπίνοση», «έχω καλοσύνη» κτλ. Η μαμά μου κάνει οικονομία από τότε που παντρεύτηκε. Αυτό είναι πολύ σημαντικό πράγμα, γιατί όλο μας το λέει φωνάζοντας. Θέλει να μάς δώσει το καλό παράδειγμα μέσα στο σπίτι. Οταν ζητάω να φάω λίγο τυρί παραπάνω, με λέει ότι πρέπει να κάνω οικονομία και δε με δίνει καθόλου. Οταν πάμε στην αγορά και ζητάω διάφορα πράγματα, δε με αφήνει να αγοράσω τίποτε «για οικονομία». Επίσης, η μαμά κάνει οικονομία και για το μπαμπά. Ετσι, εκείνος έχει λεφτά για να αγοράζει χρήσιμα πράγματα, όπως μπογιές, πινέλα, λαχεία, κορνίζες, γραμματόσημα και γραβάτες. Μερικές φορές, η μαμά μου λέει ότι εκείνος έπρεπε να έχει μια άλλη γυναίκα, πιο λίγο οικονομική, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί το λέει αυτό.

Αλλά και στις αδερφές μου λέει η μαμά να κάνουν οικονομία. Κάποιες φορές, τις λέει «κόρες υπαλλήλου» και μου φαίνεται πολύ παράξενο, και άλλες φορές, όταν μαλώνουνε και φωνάζουνε γι’αστείο, η μαμά λέει ότι είναι «σπάταλες» και «λουσούδες». Από ό,τι κατάλαβα, οι αδερφές μου είναι πολύ έξυπνες και ξέρουνε πολύ καλά να τρώνε λεφτά, όμως αυτό μάλλον δεν είναι αρετή. Οι καημένες, όμως, έχουνε κοντά παπλώματα στα κρεβάτια τους, και η μαμά τούς λέει συνέχεια να μην απλώνουνε τα πόδια τους πέρα από το πάπλωμά τους, για να μην κρυώσουνε, φαίνεται. Γιατί όμως δεν τούς παίρνει ένα καινούριο πάπλωμα η μαμά, αφού κάνει τόση οικονομία?

Η οικονομία γίνεται καλύτερα με την αποταμίευση. Αυτό είναι όταν πάμε στην τράπεζα και δίνουμε όλα μας τα λεφτά και αυτοί τα γράφουνε μέσα σε ένα βιβλίο που το κρατάει ο μπαμπάς μαζί του όταν κοιμάται και που λέγεται «βιβλιάριο». Οταν έρχονται οι αδερφές μου και λείπει ο μπαμπάς, εκείνες ψάχνουνε τα συρτάρια για να βρούνε αυτό το «βιβλιάριο», αλλά δεν μπορούνε, γιατί εκείνος το κρύβει κάθε φορά αλλού. Καμμιά φορά όμως ξεχνάει και κείνος πού το κρύβει και μετά λέει στη μαμά μου ότι εκείνη το πήρε, αλλά εκείνη αρνείται και τον λέει ότι ξεμωράθηκε και ότι είναι «μουστακοπαθής», και εγώ γελάω γιατί ο μπαμπάς μου δεν έχει μουστάκι.

Η οικονομία, άμα είναι πολλή, λέγεται τσιγκουνιά. Εγώ δε θέλω να είμαι τσιγκούνης γιατί δεν είναι καλό πράγμα. Ο μπαμπάς μου λέει πολλά κακά πράγματα για τους τσιγκούνες. Ο θείος μου ο Χαριλάκης είναι πολύ τσιγκούνης, λέει ο μπαμπάς. Φαίνεται ότι όταν κάποιος είναι τσιγκούνης, τού συμβαίνουνε διάφορα τρομαχτικά φαινόμενα. Στην αρχή, μπαίνουνε καβούρια στις τσέπες του και τον γαργαλάνε, και δε μπορεί να βάλει τα χέρια του μέσα. Μετά, του πέφτουνε τα δόντια και γίνεται «τσιφούτης», και μετά έρχονται κάποιοι και τον ράβουνε με σπάγγο. Μετά, παθαίνει κάτι άλλο και αρχίζει και φτιάχνει κάτι «μασούρια» που τα κρύβει σε πολλά μέρη του σπιτιού.

Εγώ όταν μεγαλώσω δε θέλω να γίνω τσιγκούνης αλλά οικονόμος σαν τη μαμά μου.