Σκέφτομαι και γράφω

Τα παλιά χρόνια, οι άνθρωποι ζούσαν μόνοι τους σε σπηλιές και το χειμώνα που κρύωναν μαζεύονταν πολλοί μαζί για να ζεσταθούν. Όμως εκεί ζούσαν και άγρια ζώα και είχε και βρωμιές και έτσι οι άνθρωποι κινδύνευαν. Γι'αυτό αποφάσισαν να μαζευτούν και να ζήσουν όλοι μαζί πανω από τη γη, αλλά ο καθένας σε ένα δικό του μέρος. Τότε πήρανε χώμα και κάνανε λάσπη και άρχισαν να χτίζουν σπίτια κοντά - κοντά και αυτό το είπανε πόλη. Μετά πέρασαν πολλά χρόνια και οι νέοι άνθρωποι άρχισαν να χτίζουν αλλιώτικα σπίτια με ξύλα και πέτρες και κάτι άλλα που τα λένε πλίθους, και κάνανε και παράθυρα. Ετσι σιγά σιγά γίνανε οι πόλεις μεγαλύτερες. Σήμερα υπάρχουνε πολλές πόλεις. Εγώ μένω στη Θεσσαλονίκη, που είναι μια μεγαλούπολη. Οι μικρές πόλεις λέγονται χωριά. Υπάρχουν επίσης πόλεις με λουτρά, με πανεπιστήμια, με νεκρούς, με καλλιτέχνες, με τσιμέντο, με κόμμα, με παράγκες. Μερικές πόλεις λέγονται πρωτέβουσες και υπάρχει και μία πόλη που γράφεται με κεφαλαίο Π και δεν έχει άλλο όνομα και κάποτε, λέει η μ...

Η τηλεόραση είναι ένα μαύρο κουτί σα ξύλινο μπαούλο που το έχουμε στο σαλόνι πάνω στο μπουφέ με τα μπουκάλια και τα καλά ποτήρια της μαμάς που δε μας αφήνει να πίνουμε. Η τηλεόραση έχει από μπροστά ένα τζάμι που όταν την ανάβει ο μπαμπάς τότε αρχίζει να μιλάει και το τζάμι γίνεται σαν παράθυρο που βλέπει μέσα σε ξένα σπίτια. Από πίσω έχει ένα κορδόνι που μπαίνει στη μπρίζα και ακόμη ένα που μπαίνει σε μια άλλη μπρίζα στρογγυλή και από εκεί, λεει ο μπαμπάς, έρχεται ένα σήμα από μια κεραία που έχουμε κάπου. Πώς όμως χωράει ολόκληρο σήμα μέσα στο κορδόνι; Ακόμη, η τηλεόραση έχει πολλά κουμπάκια που τα λένε κανάλια και είναι πάνω σε ένα κουτάκι που το κρατάς στο χέρι και δίνει διαταγές, λέει ο μπαμπάς μου. Αυτά τα κανάλια, όταν τα πατάμε, δείχνουνε άλλα πράγματα το καθένα. Ξέχασα να πω ότι έχει και όνομα, τη λένε Φίλυψ. Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση τα λένε εκμπομπές. Μια φορα διάβασα σε ένα περιοδικό ότι οι εκμπομπές δεν είναι όλες ίδιες αλλά έχουνε διάφορα ονόματα και ηλικίες. Υπάρχου...

Η εκκλησία είναι ένα πολύ μεγάλο σπίτι, που εκεί μέσα μένει ο Θεούλης. Υπάρχουν πάρα πολλές εκκλησίες στην πόλη μας, και σε όλες τις πόλεις. Εγώ δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να μένει σε όλες ο Θεούλης, αλλά η μαμά μου λέει ότι Εκείνος είναι «πάντα χουπαρόν». Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, αλλά μάλλον σημαίνει ότι μένει σε όλες από λίγο. Πώς όμως προλαβαίνει να το κάνει αυτό, δεν ξέρω. Η εκκλησία δε μοιάζει με ένα κανονικό σπίτι. Είναι πολύ μεγάλη και μακρουλή και ψηλή, και η σκεπή της είναι στρόγγυλη και λέγεται τρούβλος. Έχει και πολλά παράθυρα χρωματιστά, αλλά δεν έχει δωμάτια. Επίσης, έχει και ένα ψηλό πράμα που λέγεται καμπαναργιό και εκεί πάνω είναι οι καμπάνες. Η δικιά μας εκκλησία, που λέγεται και μητρόπολη, είναι η πιο μεγάλη από όλες τις άλλες. Μέσα έχει πολλές καρέκλες, κάτι μεγάλα φώτα που τα λένε πολιέλεους και οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι από κάτω μέχρι πάνω με κάτι κυρίους που φοράνε μακριές ρόμπες και έχουν στο κεφάλι τους ένα χρυσό πιάτο και κάτι κυρίες που παίζουν διάφορα ...

Η οικονομία είναι μια αρετή. Υπάρχουν πολλές αρετές. Μερικές απο αυτές είναι η καλότητα, η καλοσύνη, η αγάπη, η ταπίνοση, η υπομονή, η υπακουή, η συγκράτεια, η φιλοσπλαχνία, η πρασότητα και πολλές άλλες, που μου τις λέει η μαμά μου όταν διαβάζει ένα μαύρο χοντρό βιβλίο με κάτι χρυσά γράμματα. Εγώ ξέρω και μια κυρία που τη λένε Αρετή. Ο μπαμπάς μου λέει γι’αυτήν ότι «τζαμπα το όνομα», αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Οι αρετές είναι καλά πράγματα να τα έχεις, και εγώ προσπαθώ να έχω πολλές αρετές. Αμα καμμιά φορά δεν έχω αρετές, η μαμά μου μού λέει ότι σταυρώνω το Χριστούλη και πάλι δεν καταλαβαίνω. Η οικονομία είναι πολύ σπουδαία. Ο λαός λέει «φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι». Δεν ξέρω όμως γιατί θέλουν να γεμίζουν σακούλες με φασόλια. Επίσης λέει και «σταλαματιά – σταλαματιά γεμίζει η στάμνα η πλατειά». Η μαμά μου λέει ότι η οικονομία είναι πολύ σημαντική αρετή και ότι πρέπει όλοι μας να κάνουμε οικονομία. Α, ξέχασα να πώ ότι μερικές αρετές τις «κάνουμε» και μερικές τις «έχουμε»....

Η οικογένεια είναι ένα κύτταρο της κοινωνίας. Η κοινωνία μας έχει πολλά κύτταρα, δηλαδή πολλές οικογένειες. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι οικογένειες μαζί κάνουν μια κοινωνία, όπως όλα τα κύτταρα μαζί κανουν μια κυτταρίτιδα. Αυτό μου το είπε η αδερφή μου που τη ρώτησα μια φορά κάτι άλλο. Η οικογένεια είναι ο μπαμπάς, η μαμά και τα παιδιά. Υπάρχουν πολλά είδη οικογένειας. Υπάρχει η στενή οικογένεια, η οικογένεια του μπαμπά και η οικογένεια της μαμάς, η θετή οικογένεια, η κατεστραμμένη, η αγροτική, η αστική και η διαλυμένη. Υπάρχει ακόμη και μια αγία Οικογένεια, αλλά δεν ξέρω πότε γιορτάζει. Οταν ο μπαμπάς και η μαμά ήταν παιδάκια, ανήκανε στις δικές τους οικογένειες. Αυτές οι οικογένειες είναι αυτό που λέμε συγγενείς. Ο μπαμπάς μου την οικογένεια της μαμάς τη λέει «φάρα», ενώ η μάμα μου την οικογένεια του μπαμπά τη λέει «βρωμόσογο». Οταν ρωτάω τί σημαίνουν αυτές οι λέξεις μου λένε ότι είναι «χαϊδευτικά» και «πρασονήμια», αλλά δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Εμένα η οικογένεια με αρέσει πολύ γ...