Θέμα: Η τηλεόραση

Η τηλεόραση είναι ένα μαύρο κουτί σα ξύλινο μπαούλο που το έχουμε στο σαλόνι πάνω στο μπουφέ με τα μπουκάλια και τα καλά ποτήρια της μαμάς που δε μας αφήνει να πίνουμε. Η τηλεόραση έχει από μπροστά ένα τζάμι που όταν την ανάβει ο μπαμπάς τότε αρχίζει να μιλάει και το τζάμι γίνεται σαν παράθυρο που βλέπει μέσα σε ξένα σπίτια. Από πίσω έχει ένα κορδόνι που μπαίνει στη μπρίζα και ακόμη ένα που μπαίνει σε μια άλλη μπρίζα στρογγυλή και από εκεί, λεει ο μπαμπάς, έρχεται ένα σήμα από μια κεραία που έχουμε κάπου. Πώς όμως χωράει ολόκληρο σήμα μέσα στο κορδόνι; Ακόμη, η τηλεόραση έχει πολλά κουμπάκια που τα λένε κανάλια και είναι πάνω σε ένα κουτάκι που το κρατάς στο χέρι και δίνει διαταγές, λέει ο μπαμπάς μου. Αυτά τα κανάλια, όταν τα πατάμε, δείχνουνε άλλα πράγματα το καθένα. Ξέχασα να πω ότι έχει και όνομα, τη λένε Φίλυψ.

Αυτά που βλέπουμε στην τηλεόραση τα λένε εκμπομπές. Μια φορα διάβασα σε ένα περιοδικό ότι οι εκμπομπές δεν είναι όλες ίδιες αλλά έχουνε διάφορα ονόματα και ηλικίες. Υπάρχουν εκμπομπές εξημερωτικές, επινωθροτικές, θρησκευτικές, αθλητικές, ιατρικές, επιστημονικές, κάτι άλλες που λέγονται ντουκυμαντέρ και δείχνουν ζώα, ψάρια και πλανήτες, μαγειρευτικές, ψυχαγωτικές, μουσικές και δεικαστικές. Υπάρχουν επίσης εκμπομπές παιδικές, που είναι μάλλον πολύ μικρές, αλλά υπάρχουν και εκμπομπές ενήλικες, έλεγε το περιοδικό. Ακόμη, υπάρχουν και κάτι άλλες που τις λένε έργα και είναι ελληνικά ή ξένα. Όταν έχει ξένα έργα στην τηλεόραση, δείχνει από κάτω κάτι γράμματα για να μπορούμε να καταλαβαίνουμε τι λένε αυτοί που μιλάνε και αυτά τα λένε ιππότιτλους.

Το πρωί που οι μπαμπάδες πάνε δουλειά, η τηλεόραση δείχνει κάτι κυρίες με μαγιώ που δουλεύουνε σ’ ένα μαγαζί που λέγεται πρωινάδικο και είναι σαν ένα μεγάλο σπίτι χωρίς δωμάτια και έχει και πολλούς καναπέδες και γλάστρες. Αυτό το σπίτι ανήκει σε μια περίεργη κυρία που φοράει ρούχα και έχει καλεσμένους, αλλά δεν είναι καθόλου ευγενική, γιατί όλο τους ρωτάει χαζά πράγματα κι αυτοί χαμογελούνε και κάνουν πως δεν καταλαβαίνουνε. Εμένα η μαμά μου όταν έχει καλεσμένους τους κερνάει και γλυκά, όμως αυτή η κυρία στο πρωινάδικο δεν τους δίνει ούτε ένα πιτιφούρ. Είναι και κόσμος εκεί και χειροκροτάει κάθε φορά που έρχεται κάποιος καλεσμένος. Μετά πάνε όλοι μαζί πιο πέρα που είναι ένας άλλος κύριος που φοράει ποδιά και μαγειρεύει. Η μαμά μου λέει ότι αυτός, που είναι «άντρας πράμα», πρέπει να ντρέπεται που εμφανίζεται με την ποδιά στον κόσμο, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω. Μετά το μαγείρεμα, έρχεται μια άλλη κυρία που είναι χοντρή και φοράει πολλά δαχτυλίδια και κάθεται στον καναπέ και μάς λέει κάτι για κάποια ζώα που ζούνε μόνον ένα μήνα και μόλις πεθαίνει το ένα γεννιέται το άλλο και μετά αυτά τα ζώα πηγαίνουνε στους πλανήτες, αυτούς από τα ντουκυμαντέρ, και έρχονται και της λένε τι θα γίνει αύριο. Όταν φύγει κι αυτή, έρχεται ένας κύριος που μιλάει περίεργα και τον λένε Σέξο Λόγο και λέει κάτι ακαταλαβίστικα πράγματα σχετικά με το μικρό του όνομα. Η μαμά μου κάνει «απαπά, τς, τς, τς» όταν μιλάει αυτός και δε με αφήνει να τον βλέπω. Μετά φεύγει κι αυτός και έρχεται ένα παιδί που φοράει φόρμα και αμέσως όλες οι κυρίες με το μαγιώ τρέχουνε γύρω του και αρχίζουν να τον χαϊδεύουνε, και τότε αυτός χαίρεται πολύ και τις βάζει να κάνουνε γυμναστική, όπως κάνουμε εμείς στο σχολείο και αυτές αμέσως αρχίζουνε και χοροπηδάνε. Μερικές φορές χτυπάει και το τηλέφωνο και είναι κάτι φίλοι της κυρίας του σπιτιού και της λένε τι καλή που είναι και ότι χαίρονται μαζί της. Τι ωραία που περνούνε όλοι μαζί στο πρωινάδικο! Αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω, εμείς γιατί το βλέπουμε αυτό κάθε μέρα;

Μετά το πρωινάδικο η τηλεόραση δείχνει μια εκμπομπή που τη λένε μεσημεριανή ζώνη. Εκεί είναι μια κοπέλα, άλλη σε κάθε κανάλι, και φωνάζει κάτι δυστυχισμένους ανθρώπους που τους έχουνε κάνει κακό κάποιοι άλλοι. Αυτοί κλαίνε και λένε τα παράπονά τους και η καλή κοπέλα τους παρηγορεί και παίρνει τηλέφωνο να βρει αυτούς τους κακούς ανθρώπους που πείραξαν τους καλεσμένους της. Όταν τους βρει, τους μαλώνει στο τηλέφωνο και αυτοί ντρέπονται και το κλείνουν. Η μαμά μου πολύ θέλει να βλέπει αυτούς τους καημένους ανθρώπους, γιατί κλαίει και τους συμπονάει.

Εμένα στην τηλεόραση με αρέσει όμως μια εκπομπή που λέγεται «Οι δύσεις». Είναι κάτι κυρίες και κάτι κύριοι που κάθονται σε ένα γραφείο και όταν μιλούνε λένε όλο κακά πράγματα, γιατί ο μπαμπάς μου τους βρίζει, αλλά αυτοί δε σταματούνε. Μιλάνε συνέχεια και μετά μας δείχνουνε και κάτι βίντεα που τράβηξαν από διάφορες καταστροφές, με τρένα, με αεροπλάνα, με μεγάλα κύματα, με παιδιά που παίζουν πόλεμο και ξύλο και κλέφτες κι αστυνόμους και άλλα τέτοια. Μετά μας λένε αν αύριο θα βρέξει.

Αλλά η αγαπημένη μου εκμπομπή είναι η «Δίν’ αστεία». Η μαμά δε θέλει να τη βλέπω, αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω. Τη Δευτέρα το βράδυ με βάζει για ύπνο στις 9, αλλά εγώ κάνω ότι κοιμάμαι αμέσως και μετά, όταν κι εκείνη έχει κοιμηθεί, σηκώνομαι στις 10 και ανοίγω την τηλεόραση χωρίς να ανάψω το φως. Αυτή η εκμπομπή δείχνει κάτι πλούσιους ανθρώπους που ζούνε πολύ μακριά, σε μια χώρα που λέγεται Κόλο Ράντο. Μένουν σε ένα τεράστιο σπίτι κι έχουνε περίεργα ονόματα και ωραία αυτοκίνητα και λεφτά και υπηρέτες και πισίνες και κάτι άλλο που λέγεται μπίζνες. Επίσης, είναι μια κακιά που τη φωνάζουνε Αλέξη, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί έχει αγορίστικο όνομα. Αυτήν δεν την αγαπάει κανένας και βασανίζει τους άλλους, όμως φοράει πάντα τόσο ωραία ρούχα και καπέλα! Είναι και μια καλή που τη φωνάζουνε Κρύσταλλο και φοράει όλο άσπρα φουστάνια και μάλλον είναι ινδιάνα, γιατί εμένα ο θείος μου ο Μήτσος μου είχε πει ότι οι ινδιάνοι έχουνε ονόματα από πράγματα. Αυτή η καλή κυρία είναι παντρεμένη με τον κύριο Μπλεκ, αλλά δεν έχουνε παιδάκια γιατί ο κύριος Μπλέκ δε θέλει άλλα γιατί έχει πολλά παιδιά με την κυρία Αλέξη, επειδή πριν ήτανε παντρεμένοι αλλά μετά χωρίσανε και η Αλέξη του πήρε μια μπίζνες και κάτι λεφτά και τα παιδιά τους μαλώνουνε ποιος έχει δίκιο και μετά η Κρύσταλλο κλαίει και ο Μπλέκ φωνάζει και ανεβαίνει τις σκάλες και τότε η κόρη του Μπλέκ η Μάλλον βγαίνει απορημένη να δει τι γίνεται και ο γιός του Μπλεκ ο Στίβε βγαίνει γυμνός από το μπάνιο μαζί με ένα φίλο του που παίζανε και μετά η Κρύσταλλο βλέπει την Αλέξη και γίνεται μπλε και ο Μπλέκ βλέπει το φίλο του Στίβε και γίνεται μωβ γιατί ήλθε χωρίς να τον καλέσουνε και μετά οι υπηρέτες έρχονται και μαζεύουνε τα σπασμένα μπιμπελό και όλοι μπαίνουνε στα αυτοκίνητά τους και φεύγουνε.

Εμένα η τηλεόραση με αρέσει πολύ και όταν μεγαλώσω θέλω να φτιάχνω κεραίες ή εκμπομπές.